الأطرش في الزفّة: الشعب التونسي نموذجا

صارت ثورة في البلاد؟
 أيه و مبعّد؟
لشكون صارت هالثورة؟ و شنوة بدّلت في البلاد؟ و قدّاش من واحد حياتو تبدّلت في جرّتها؟

التونسي، العادي، البسيط، المواطن، شنوة تبدلو في حياتو؟

العفو التشريعي العام؟ 6000 واحد كانو يعملو في السياسة
الأحزاب؟ قداش تعرفو من مواطن بسيط حكّ راسو حل حزب؟
الجمعيات؟ اللي تكري في الصالات بالملايين زعم عملها الزوالي؟
التلافز و الراديوات؟ قداش من قلّيل جابوه مبعد أخبار الثمنية باش يحكي على "تصوراتو" و يعطي "تحاليلو" للوضع؟
الأنترنات؟ كمّلت دخلت المواطن العادي في حيط و ما عاد فاهم شي
المظاهرات؟ قدّاش عندنا ما شفنا كان الإعتصامات و الحاكم بالمطراك؟
الحريّة؟ قبل التونسي كان ذليل الحاكم توة ولى ذليل الحاكم و الأحزاب
برامج الأحزاب؟ شكون الحزب اللي يحط الإنسان قبل الإيديولوجية (الإسلامية، الشيوعية، القومية، الليبيرالية) متاعو؟
مؤسسات الدولة؟ قداش من ولاية و معتمدية و بلدية مازالت تخدم؟
الديون الخارجية؟ أش مدخلو و هو غارق في القروض الداخلية متاعو؟
محاكمة وجلب بن علي؟ أش يهمو هو ريح السد يهز ما يردّ
تونس محط أنظار العالم؟ قداش شفتو من جريح الثورة يدور بين البلدان ويحكي على تجربتو؟

الأمن؟ حتى اللي ما عنديش سرقهولي الباندية اللي تسيبت مالحبوسات و سيبها علينا الحاكم
الكرامة؟ ما يعرفهاش خاطرو يطلع في الكار الصفرة كل نهار
الحرية؟ أش معناها حرية وقت اللي ما عندكش باش توكل صغارك و تكسي مرتك؟
الهوية و العلمانية؟ حتى نلقى خدمة قبل

شنوة تبدّل للمنظّفة في سبيطار ولا في الديار اللي تخلص 150 دينار على 10 سوايع خدمة في النهار؟
شنوة تبدّل للمرمّاجي اللي يصلي ساعتين يستنى و 10 يكلت باش يخلص 10 ألاف في النهار؟
شنوة تبدّل للطفلة الي تخدم في معمل الخياطة ب 80 دينار و عرفها يتحرّش بيها و يطرّدها وقت اللي يحب؟
شنوة تبدّل للفلّاح و الحوّات اللي يشهق ما يلحق و مالفوق الناس تخزرلو خزرة دونية؟
شنوة تبدّل للموظف اللي عندو عامين في الروج و البنكاجي يذلّو على كل فرنك يهزّو؟

زعمة الطفل اللي يبيع في المعدنوس و الملسوقة في السوق و يغش خاطرو ما يصوّر شي حسّ بيها ثورة في البلاد؟
 

أنا ما شفت كان عباد مادة وجوها في كل بلاصة و في كل وقت و تحكي و تبقبق علينا بالثورة و الأهداف و الإلتفاف، و ما شفت كان الأحزاب اللي تذل في العباد باش تجي لإجتماعاتها بالفلوس و الكسكروتات و الجاردور، الثورة عملها التونسي العادي البسيط الزوّالي الترّ المنسّل و نحى من لحمو و عظمو باش خرّّج ديكتاتور، و مبعد الناس الكلّ طيشتو و نساتو، تفيييييييه عليكم واحد واحد

الإنتخاب على القوائم ـ التحالفات الحزبية

إجابة على ملاحظة طرحها المدوّن حسين بن عامر حول خبر إتفاق التكتل الديموقراطي من أجل العمل و الحريات و حركة التجديد على التقدّم إلى الإنتخابات التأسيسية القادمة بقوائم مشتركة، و قد إعتبرها غير ذات جدوى بسبب نوعية الإقتراع القائم على أكبر البقايا، لذا سأحاول اليوم أن أعطي مثاليين إثنين يكون فيهما الإئتلاف، بإعتبار نفس عدد الأصوات، مجديا أو مضرّا للتحالف قبل أو بعد الإنتخابات

في مدينة ذات 100.000 ساكن، يكون مثلا عدد المقاعد 5، فالحصول على 20.000 صوت يتيح لك مقعدا في هذه القائمة

 ستكون "إحدى القوى" مهيمنة على المشهد و ستحصل مثلا على 53.000 صوت، و تتوزع بقية الأصوات على 4 أحزاب أخرى بالطريقة التالية
ـ حزب أ 16.000 صوت
ـ حزب ب 15.000 صوت
ـ حزب ج 14.000 صوت
ـ حزب د 2.000 صوت

في هذه الحالة، سيحصل الحزب المهيمن على صوتين مباشرة (40.000 صوت) ثم ننتقل إلى "أكبر البقايا" حييث سنحصل على التوزيع التالي

ـ حزب مهيمن : الباقي 13.000 صوت
ـ حزب أ 16.000 صوت
ـ حزب ب 15.000 صوت
ـ حزب ج 14.000 صوت
ـ حزب د 2.000 صوت

و بالتالي، سوف تحصل الأحزاب التالية أ، ب ، ج على مقعد لكل رأس قائمة، و هكذا يكون الحزب المهيمن ب 53% من الأصوات قد حصل علي 40% فقط من المقاعد

لنحاول الأن أن نرى نتائج الإنتخابات بعد توحد القوائم

ـ حزب مهيمن 53.000 صوت يعني مقعدان + 13.000 صوت باق
ـ إتلاف أ ب ج 45.000 صوت يعني مقعدان + 5.000 صوت باق
ـ حزب د 2.000 صوت يعني صفر صوت +   2.000 صوت باق

و هو ما سيؤدي إلى حصول الحزب المهيمن على المقعد الثالث و بالتالي على 60% من المقاعد رغم حصوله على 53% من الأصوات


هنا نرى، حسب المثال، عدم جدوى الإتلاف في حالات معينة، لكن من جهة أخرى يكفي تبادل عدد الأصوات بين ما سميناه "حزبا مهيمنا" و "إئتلافا" كي نلاحظ أن الوضع سينقلب تماما و يصبح الإئتلاف أكثر نفعا للأحزاب الصغرى

ـ ختاما، و لكي لا يكون المقال إحصائيا بحتا، يجب التذكير أن الأحزاب لن تكون قادرة على التقدّم بقوائم إنتخابية في جميع الجهات و هنا لن تكون التحالفات الإنتخابية إختيارية، كما أن التحالفات عادة ما تقترن بتجاوز الإختلافات الحزبية البسيطة و هو ما قد يمكنها من الحصول على عدد أكبر من الأصوات. لذا، و بقطع النظر عن طريقة الإقتراع و نتائجه، نتمنّى أن تتم الإنتخابت يوم 24 جويلية و أن نمرّ بسرعة إلى حكومة إئتلافية من أجل إعادة البلاد إلى الطريق القوي بعد 6 أشهر من الثورة و الإنتقال الديموقراطي

Antimanuel de la politique en Tunisie post Révolution

Ceci est la deuxième partie de l'antimanuel de la politique en Tunisie, quand j'avais écrit le premier en Novembre dernier, je ne pensais pas une seconde que la situation changerais aussi radicalement en si peu de temps, j'ai donc décidé aujourd'hui de le mettre à jour, comme d'habitude vos propositions et vos ajouts sont les bienvenus:




- Foued Mebazaâ : Ancien président par intérim de la république Tunisienne, invité régulièrement à donner des discours afin de divertir le peuple

- Mohammed Beji Caïd Essebsi : Mohammed est un musulman pieux, Beji est un as de la politique, Caïd est un caïd et Essebsi a réussi à droguer une bonne partie de la Tunisie

- RCD : Est connu pour avoir réussi le plus grand tour de magie au monde: faire disparaître 2 millions d'adhérents en une journée

- Imed Trabelsi : La première mariée qui a porté une cravate la nuit de ses noces

- Mohammed Ghannouchi : Un saint qui a réussi à transformer des rivières de sang en larmes en direct à la télé

- Rached Ghannouchi : Prône la suppression progressive des femmes et donne la priorité à la consommation de l'alcool à la maison.

- Ahmed Nejib Chebbi : A prouvé scientifiquement que l'on pouvait facilement dépasser la vitesse de la lumière, en matière de retournement de veste

- Maya Jrbi : Tentative ratée de clonage de Ahmed Nejib Chebbi, le résultat avait perdu 50 cm en taille et changé de sexe au cours de l'expérience

- Moncef Marzouki : A prouvé que les politiciens, fallait les taper pour qu'ils changent d'avis

- Abdelfattah Mourou : A aussi chanté " Et retenir les cris de haine ♪♪♪ Qui sont les derniers mots d'amour ♪♪♪" à Rached Ghannouchi

- Moncef Ben Salem : A voulu ressembler à l'imminent scientifique Stephen W. Hawking, mais n'a pu avoir que la voix.

- Kamel Morjane : Sera le premier homme politique à avoir fait le tour de la Tunisie en courant (Accompagné de Friaa et Jgham)

- Tarek Mekki : A fondé le mouvement de la deuxième république ou le M.D.R. Avec ce Mr pas besoin de dérision ou de sarcasme finalement..


- Watad, PD, TPD, PDU : Tout le monde en parle mais personne ne les a jamais vus

- Afek : Le rotary club ouvre enfin ses portes en Tunisie

- AbdEsslam Jrad : comme cité dans les textes bibliques, les "Jrad" (sauterelles) sont une des dix plaies d'Egypte

- UGTT : Union des grévistes tunisiens tout-le-temps

- Rachid Ammar : Pire qu'un casque bleu, est toujours là mais ne tire jamais

- Sihem Ben Sedrine : Pinocchio a finalement un équivalent féminin

- Hamme Hammemi : Ne sait compter que jusqu'à 17

- Slim Amemou : Samson n'est pas mort, on l'a juste casé au ministère de la jeunesse

- Taoufik Ben Brick : A montré qu'une overdose de Héroïne quotidiennement n'était pas mortelle

- Franc-Maçon : un Tunisien qui a passé plus de 15 jours en France

- Atugéen : un Tunisien qui a fait des études supérieures

- Laïcité :  Une expérience qui a montré qu'on pouvait parler d'un sujet pendant un mois sans en débattre

- Journaliste : une personne qui puise ses infos et ses questions dans FaceBook

- Islamiste : Une personne qui prie dans la rue et qui fait de la politique dans les mosquées

- Yassine Ayari : Non je rigole, il ne fait pas partie du paysage politique en Tunisie

à vos propositions :)))

في الميثاق الوطني

كان من المقرر أن يبدأ النقاش حول الميثاق الجمهوري و صبغته (تقريرية، أخلاقية) منذ حوالي الأسبوع، لكن مماطلات الوزير الأول باجي قايد السبسي عطلت النقاش، و أعطت وقتا ثمينا لنقاط غير ذات أهمية في المرحلة الحالية، فمحاولة إنقاذ بعض الأسماء من القانون المانع للتجمعيين من الترشح كان أقرب منه للتملق و محاولة الإبقاء على أسس النظام البائد إلى "صوت الحكمة" الذي أراد أن يكون الوزير الأول حامله، كما أن الحديث عن أشخاص أُضدهدوا في عهد الرئيس السابق بعد تحملهم مسؤوليات لا يبرر التراجع عن الإقصاء لمدة 23 سنة كاملة، فعددهم قليل و يمكن السماح لهم، إن رغبو في ذلك، الترشح للإنتخابات التأسيسية بعد دراسة ملفاتهم فردا فردا، إذن، بقي موضوع الميثاق الجمهوري معلقا في إنتظار الحسم حول القانون الإنتخابي، لذا أستغل الفرصة هنا لأبين وجهة نظري الشخصية في أهمية إقرار ميثاق وطني إلزامي و ذلك لسببين رئيسين شكلا و مضمونا

مضمونا : ما جاء به الميثاق يؤسس لدولة مدنية ديموقراطية و حرة، كما أنه يؤكد على هوية الدولة و يحافظ على مكتسباتها (حقوق المرأة مثلا) فقد لا يختلف إثنان في أن تكون تونس جمهورية، و أن تحافظ على مكانة المرأة المتقدمة نسبيا مقارنة بالعالم العربي، و يمكن إذن الجزم أن الميثاق لا يحتوي على أشياء غير مقبولة مضمونا، لكن أغلب معارضيه يهاجمونه شكليا، و هو ما يدفعنا إلى المرور إلى النقطة الثانية

شكلا : تقول بعض الأحزاب أن الميثاق مرفوض شكلا مهما كان محتواه، و أن المجلس التأسيسي سينتخب من أجل وضع دستور جديد للبلاد كما أن الهيئة العليا لا تملك الشرعية الكافية لتقرير مصير البلاد، و هنا يمكننا الإجابة على النحو التالي

ـ كل المؤسسات فاقدة للشرعية في الوضع الحالي، لكن الهيئة قررت بتشاور مع الحكومة القانون الإنتخابي و هو ما سينبني عليه المجلس التأسيسي (فالقانون الذي أُختير يعطي للأحزاب نصيب الأسد) ، فلا يمكن القول أن مجلسا يقرر طريقة البناء لا يملك الحق في إعطاء توجه عام لهذا البناء

ـ القول بإن الثورة كانت "شعبية" و "عامة" هو نوع من الدغمائية، فالإحدى عشر مليون تونسي لم يقومو بالثورة، و لم يخرجو جميعا في المظاهرات هاتفين بسقوط النظام، و لو كانت الثورة جامعة حقا للجميع لَما قمنا بمنع التجمعيين من الترشح (فمنعهم يدل على أننا نتخوف من تأثيرهم السلبي على المجلس)، و بالتالي يجب، إن كنا حقا مقتنعين بهذه الثورة بأهدافها أن نقبل على الأقل بما جاءت به الثورة و أن نحاول الإبتعاد قدر المستطاع عما نبذته الثورة، فعلى سبيل المثال لا يمكن القبول مجلس تأسيسي يمنع الحريات و لو جاء عن طريق الإنتخابات، و مجلس لا يحقق المطلب الشعبي بالكرامة الوطنية لا جدوى منه، و من يريد إضطهاد النساء أو الفقراء أو الأغنياء لإيديولوجيا أو لأخرى هو مرفوض أصلا بما أن الثورة لم تقم على الإقصاء بل كانت رافضة له، كما كانت داعية للحريات بفضل سواعد الرجال و النساء على حد السواء

لذا، و إحتراما للثورة و تقديرا لمن أستشهدو في سبيل تحرير هذا الوطن وجب علينا الإتفاق على سقف أدنى من النقاط الأساسية التي ستقوم عليها الجمهورية الثانية في تونس، جمهورية يقرر توجهها التونسيين جميعا لكن أخذين بعين الإعتبار التوجه الأصلي للثورة

Note d'espoir

On est le 1ér Juillet 2016, la campagne des législatives commence dans quelques jours, si la dernière fois aucun parti n'avait dépassé les 20% et une coalition large a été mise en place pour gouverner le pays, l'enjeu est de taille cette fois car deux grandes formations émergent sur la scène politique tunisienne, les conservateurs d'un côté et les progressistes de l'autre.


Le moral des tunisiens est au plus haut, les trois dernières années l'économie a connu son rythme de croisière, nouvelle destination mondiale à la mode après la révolution, le tourisme tunisien, complètement affranchi des méthodes du passé a été le pilier de le relance: révolutionnaire, citoyen et culturel tels étaient les principes du tourisme tunisien. Mais ce n'était pas tout, les compétences tunisiennes à l'étranger, revenues en masse après la libération de leur pays ont fait de la Tunisie le nouveau pôle de la technologie dans la méditerranée, hautement qualifiés et travaillant avec acharnement pour leur pays, les tunisiens font désormais peur aux géants industriels tel la Corée Du Sud et le Brésil, et l’émergence sur le marché de nouvelles marques de téléphones et téléviseurs tunisiens ne fait que confirmer ce constat. L'agriculture a aussi profité de cet essor technologique, et la réforme agricole d'il y a 4 ans, jugée dangereuses par les analystes à l'époque, commence à porter ses fruits, en effet, la Tunisie a réussi enfin à équilibrer sa balance alimentaire, et table sur un grand excédant l'année prochaine.


La menace islamiste est bien loin, ceux qu'on qualifiait de radicaux il y a pas longtemps ne se sont jamais opposés à toute réforme pour le bien du pays, il se trouve que la décision délicate de rouvrir la mosquée de la Zitouna a largement contribué à leur entrée dans la giron républicain, cette école religieuse est désormais la plus connue du monde musulman, œuvrant pour un Islam des lumières, ses publications révolutionnaires sont entrain de bouleverser les idées reçues sur cette religion et ses spécialistes sont invités partout dans le monde, récemment, la France leur a commandé une étude sur la situation des religions en France et accepte, pour la première fois de son histoire, que des Imams reçoivent leur formation directement en Tunisie.


La culture tunisienne se porte bien, désormais les petits théâtres fleurissent un peu partout dans le pays, le cinéma a connu son apogée avec l'Oscar du meilleur film décerné à "l'éclosion d'une fleur" retraçant la vie d'un des martyrs de la révolution du Jasmin. Les tunisiens se sont finalement réconciliés avec les livres, il n'est plus choquant de les voir bouquiner dans les transports en commun et le nombre d'écrivains tunisiens ne cesse d'augmenter de jour en jour. Il est inutile de préciser que la musique, la peinture et d'autres arts ont aussi leur festivals, expositions avec une grande affluence et une aide inestimable des autorités, qui ont insisté sur l'importance de la révolution culturelle dans le changement démocratique du pays.



Il faut aussi rappeler que Ben Ali, l'ancien président est hospitalisé dans une prison tunisienne, les autorités saoudiennes ont fini par céder aux pressions tunisiennes, mais n'ont pas réussi à extrader Leila Trabelsi, qui a préféré le suicide au retour au pays déshonorée, enchaînée. L'ancien président avait passé deux ans dans les prisons tunisiennes, condamné pour crimes contre l'humanité à la prison à perpétuité, il a rapidement perdu ses capacités mentales, et il souffre désormais d’Alzheimer, il n'a sûrement pas supporté l'humiliation dont il a été la cible durant toute cette période, les médecins ne lui donnent que quelques mois à vivre encore.

Aujourd'hui, le tunisien peut enfin relever la tête et se dire fier d'appartenir à cette grande nation, à cette nouvelle démocratie, tout en ayant une pensée émue à tous les martyrs qui se sont sacrifiés pour nous...